– Бисёр эътимод макун, ба он нафаре, ки дар кӯчактарин чиз қаҳр мекунаду меранҷад. (Имом Шофеӣ)
– Чашмҳо ба дидаҳои худаш ва гӯшҳо ба гуфтаҳои дигарон бовар мекунад. (зарбулмасали олмонӣ)
– Барои он ки ростиро муҳофизат кунӣ, аввало, худат ба он бовар кун. (ҳазрати Алӣ (р.а.))
– Чи гуна бовар кунӣ, ҳамон хел ҷавоб мегирӣ.
Манбаъ: Хазинаи Маърифат
