Ман аз акраб наметарсам, вале аз неш метарсам (шеъри пурра)
Ман аз ақраб наметарсам, вале аз неш метарсам,
Надорам шиква аз бегонагон, аз хеш метарсам.
Надорам ваҳшате аз шеру бабру ҳамлаи гургон,
Аз он гурге, ки мепӯшад либоси меш метарсам.
Маро бо чавфурӯшони сари бозоркоре нест,
Ман аз гандумфурӯшони иродаткеш метарсам.
Надорам ваҳшат аз ҷангу нифоқу қатлу хунрезӣ,
Ман аз ин оташафрӯзони сулҳандеш метарсам.
Ба шайхе гуфт касе: -Аз чӣ метарсӣ зи май? Гуфто:
– Зи май хӯрдан надорам бим аз мастиш метарсам.
Маро бо хонақоҳу хиркаву кашкул коре нест,
Ман аз аъмоли зишти халқи нодарвеш метарсам.
Чи хуш гуфт ин сухан марди сухансанҷе ки мегӯяд:
– Маро аз марг боке нест, аз сахтиш метарсам.
Мани Жулидаро набвад ҳаросе аз сухан гуфтан,
Валекин аз забони хеш беш аз беш метарсам.
Жӯлидаи Нишопурӣ
من از عقرب نمی ترسم ولی از نیش می ترسم
ندارم شکوه از بیگانگان از خویش می ترسم
ندارم وحشتی از شیر وببر و حمله گرگان
از آن گرگی که می پوشد لباس میش می ترسم
مرا با جوفروشان سربازار کاری نیست
من از گندم نمایان ارادت کیش می ترسم
ندارم وحشت از جنگ ونفاق وقتل وخونریزی
من از این آتش افروزان صلح اندیش می ترسم
به شیخی گفت کسی, از چه می تر سی زمی ؟ گفتا
ز می خوردن ندارم بیم از مستیش می ترسم
مرا باخانقاه وخرقه وکشکول کاری نیست
من از اعمال زشت خلق نادرویش می ترسم
چه خوش گفت این سخن مرد سخن سنجی که می گوید
مراازمرگ باکی نیست از سختیش می ترسم
من ژولیده را نبود هراسی از سخن گفتن
ولیکن از زبان خویش بیش از پیش می ترسم
ژولیده نیشابوری
