Боғҳои муаллақи Бобул. Богхои муаллаки Бобул / Бобил.
Соли 331 пеш аз милод сокинони Бобил ба назди Искандари Мақдунӣ сафирони худро равон карданд. Онҳо ният доштанд, ки ӯро ба Бобул барои бастани аҳди сулҳу дӯстӣ даъват намоянд. Искандарро сарват ва бузургии Бобул ба ваҷд оварда буд. Гарчанде Бобул рӯ ба таназзул ниҳода буд, ҳанӯз ҳам шаҳри калонтарини ҷаҳон ба шумор мерафт. Искандар дар он ҷо таваққуф намуд. Дар Бобул Искандарро ҳамчун озодкунанда пешвоз гирифтанд. Лекин дар пеш тамоми ҷаҳон меистод, ки онро ишғол кардан лозим буд…
Навуходоносор, ки ин боғҳоро бунёд карда буд, бӯқаламунии золими оқилро ифода мекард, чунки золимон ҳам наҷобати оқилона доранд барои фарде, вале ҳаргиз на барои ҳама. Навуходоносор ҳамсари ҷавони худ маликаи Модро хеле дӯст медошт, чӣ тавре ки Искандар Бобули серчангу хок ва бе кабудизор, бе ҳавои тоза ва хишироси барги дарахтонро. Шоҳи Бобул пойтахтро ба теппаҳои сабзу хуррами Мод накӯчонид, балки коре кард, ки ба бандагони Худо дастнорас буд. Ӯ ба он ҷо, ба маркази водии гарму сӯзон тасаввурот дар бораи теппаҳои сабзу хуррамро овард.
Ба сохтмони боғҳо барои қонеъ гардонидани нозунуз малика тамоми қувваҳои шоҳигарии қадим, тамоми бинокорон ва риёзишиносон сафарбар карда шуданд. Шоҳи Бобул ба ҷаҳониён исбот намуд, ки ба хотири ишқу муҳаббат аз уҳдаи сохтани аввалин дар ҷаҳон муҷассама баромада метавонад. Ва номи малика чун афсона дар хотири наслҳо бо номи дигар – маликаи Ошур то қарнҳои баъдӣ нақш баст.
Боғҳое, ки бинокорон дар Бобул бунёд карданд, чорошёна буданд. Болорҳо ва синҷҳои онҳо ба сутунҳои баландиашон бисту панҷ метр такя мекарданд. Болиштакҳои ошёнаҳо, ки аз «хиштҳо»-и дарозрӯяи ҳамвор тарошида, насб карда шуда буданд, бо най пӯшонда шуда, болои қамиш мумфарш ва қабати мумфарш бо қабати сурб рӯйпӯш карда шуда буд, то ки об ба қабатҳои поёнӣ нагузарад. Дар болои ин қабатҳо-ошёнаҳо қабати хок ба қадре пӯшонда шуда буд, ки дар он дарахтони калон сабзида тавонанд…
Мавзӯи пурра >> Фарҳанги Бобул ва Ошур
