– Фаромӯш макунед кӯдакҳоятон аз они шумо нест, онҳоро аз Офаридгорашон қарз гирифтаед. (Қабилаи Моҳавк)
– Айби дидашудаи ҳамсоятро бипӯшон, зеро он амонат аст. (Абу Ҳанифа)
– Ҳеҷ вақт магӯ, ки «Моли ман аст», танҳо бигӯ: «Дар наздам аст», зеро на тилло, на хок, на дӯстдошта, на ҳаёт ва на марг на доимо бо туст. (Ҳ. Ловренс)
